Autobusi su se nekada čekali na Trgu slobode, a vozovi na železničkoj stanici na Grbavici
U odnosu na ostatak Habzburške monarhije, Novi Sad je relativno kasno dobio železnički saobraćaj, tek 1883. godine, kada je izgrađena pruga od Subotice do Srpske Atine u dužini od 103,3 kilometra koja je dalje vodila do Zemuna u dužini od 74,5 kilometara.
O železničkoj vezi između Novog Sada i Evrope raspravljalo se još 8. jula 1846. godine, kada je Magistrat izneo prelog o pruzi koja je trebala da ide od Pešte i da prolazi pored Novog Sada.
Međutim, ti planovi su ubrzo pali u vodu zbog izbijanja revolucije u Mađarskoj 1848. godine.
- Prva železnička stanica izgrađena je na nenaseljenoj, južnoj periferiji grada, na mestu današnje pijace na Limanu, a investitor je bila Mađarska državna železnica – kaže direktor Istorijskog arhiva grada Petar Đurđev.
- Koloseci su bili postavljeni duž današnjeg Bulevara cara Lazara, od Ulice cara Dušana do Bulevara oslobođenja, te do mosta na Dunavu u dužini od 2,3 kilometra. Pruga od Subotice do Zemuna, preko našeg grada, bila je jedina takozvana „državna“. Dozvoljena brzina putničkih vozova bila je do 60 kilometara na čas, a brzih vozova 80 kilometara na čas. Šine su prelazile preko gvozdenog mosta Franca Josifa kojeg je, kao i tunel ispod Tvrđave, projektovao Karl Bauman. Izgrađene su i sporedne pruge za lokalne potrebe, na kojima je dozvoljena brzina vozova bila od 35 do 50 kilometara na čas, prenosi Dnevnik.
izvor: dnevnik.rs, foto: Stare fotografije Novog Sada